Το μοτίβο του δολοφόνου | Κριτική – άποψη

0
242

Το μοτίβο του δολοφόνου

Γρηγόρης Αζαριάδης – εκδ. Γαβριηλίδης

Το μοτίβο του δολοφόνου είναι ένα αστυνομικό βιβλίο που ξετυλίγει σιγά σιγά την προσπάθεια της αστυνομίας να βρει ένα δολοφόνο, ενώ εμείς βλέπουμε αποσπάσματα από τη ζωή του. Εστιάζει στις λεπτομέρειες και στα τεχνικά χαρακτηριστικά και πως μέσα από αυτά η αστυνομία φτάνει στη λύση. Δεν ασχολείται τόσο πολύ με τους ήρωες, τα συναισθήματα και στο χαρακτήρα τους. Ανήκει στην κατηγορία police procedural και είναι απ’ τα πρώτα αυτού του στυλ που διαβάζω.

Καθώς περνούσαν οι σελίδες κατάλαβα πόσο επηρεασμένη είμαι από τη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία αφού ανά διαστήματα το κείμενο, παρόλο που ήταν από Έλληνα συγγραφέα, με ξένιζε. Οπότε μάλλον δεν μπορώ να είμαι απόλυτα αντικειμενική και όσοι είστε σαν εμένα καταλαβαίνετε τι εννοώ. Παρ’ όλα αυτά να σημειώσω εδώ ότι πολλές φορές έγινε χρήση Βορειοευρωπαικών στοιχείων και προτύπων για να βρεθεί το προφίλ του δολοφόνου και εκεί τα πήγαμε καλά.

Δομημένο έτσι -μη εστιάζοντας στην ατμόσφαιρα και στους χαρακτήρες- δεν μου προκάλεσε την αγωνία που περίμενα. Επίσης υποψιάστηκα τι γίνεται στα μισά του βιβλίου (γενικά ένας παρατηρητικός αναγνώστης πιστεύω ότι μπορεί να βρει τι γίνεται).

Από την άλλη, το κομμάτι που μου άρεσε πιο πολύ ήταν προς το τέλος (λογικό αν και δεν συμβαίνει πάντα) όπου η αγωνία αυξήθηκε. Επίσης, στα περισσότερα σημεία του, ήταν αρκετά αληθοφανές και κοντά στην Ελληνική πραγματικότητα (ωραίοι διάλογοι, καθημερινότητα που ταιριάζει, καθυστερήσεις, μη υπερβολική χρήση «τελευταίας τεχνολογίας» κλπ) κάτι που το βρήκα πολύ καλό.

Σε γενικές γραμμές ήταν ένα βιβλίο που μου άρεσε, απλώς δεν ήταν του δικού μου στυλ ή αυτού που έχω συνηθίσει, οι αναγνώστες όμως που τους αρέσει αυτό το είδος, πιστεύω θα ικανοποιηθούν, γιατί έχει ωραία σταδιακή ανάλυση μέχρι τη λύση.

Για περισσότερες βιβλιοκριτικές δείτε εδώ.