Τα Αγαλήνευτα Βάθη είναι μια ανθολογία τρόμου. Εδώ υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο.


Η άποψή μου

Για να είμαι ειλικρινής τη σχέση μου με τη λογοτεχνία του τρόμου θα τη χαρακτήριζα ως μια γνωριμία που θα μπορούσε να εξελιχτεί σε κάτι παραπάνω, αφού τη βρίσκω τρομερά ελκυστική όμως ακόμα δεν της έχω διαθέσει το χρόνο και την προσοχή που χρειάζεται και θα ήθελα.

Γι αυτό ακριβώς το λόγο, νιώθω πολύ τυχερή που ξεκίνησα να κάνω βήματα προς αυτή την κατεύθυνση διαβάζοντας μεταξύ άλλων και το βιβλίο του Μιχάλη Δαγκλή.

Και ενώ είχα διαβάσει δείγμα της γραφής του στο άρθρο του και είχα συγκινηθεί μέσω της απλότητας και αμεσότητας που έγραφε, δεν ήξερα τι να περιμένω από το βιβλίο, αφού είχε και διαφορετική θεματολογία.

Η φωτογραφία μας ανήκει και δημοσιεύθηκε αρχικά στο λογαριασμό μας στο Instagram

Τα πρώτα πράγματα που σκέφτηκα όταν είδα στο εξώφυλλο τη λέξη τρόμο ήταν φαντάσματα, βαριά gothic ατμόσφαιρα και ιστορίες που διαδραματίζονται σε σκοτεινούς τόπους. Όταν ξεκίνησα να διαβάζω ανακάλυψα πως ήταν ιστορίες γραμμένες με τέτοιο τρόπο που ένιωθες πως οι ήρωες θα μπορούσαν να είναι ένας από εμάς ή ένας φίλος μας σε φαινομενικά απλές καταστάσεις, που βέβαια εν τέλει κατέληγαν σε όχι και τόσο συνηθισμένες ιστορίες. Όμως η «αναμενόμενη» υπερβολή που φανταζόμουν ότι θα χρησιμοποιούσε για να στήσει σκηνικά και να προκαλέσει τρόμο δεν υπήρξε. Όλος ο τρόμος ερχόταν σταδιακά «φυσιολογικά» και ενώ έκανες εικασίες για τη συνέχεια, εκείνη ερχόταν συνήθως για να σε διαψεύσει.

Να προσθέσω εδώ, ότι με κάτι άλλο που δεν έχω φοβερή εμπειρία, είναι τα βιβλία που περιέχουν διηγήματα. Δε ξέρω εάν έπαιξε ρόλο που οι ιστορίες τρόμου είναι από τις καταλληλότερες όταν πρόκειται για διηγήματα αλλά εδώ όλες οι ιστορίες μου άρεσαν πάρα πολύ και το μέγεθός τους ήταν το κατάλληλο. Ίσως λιιιγο περισσότερο μ’ άρεσε το «Ζητείται φαροφύλακας» που ήταν και από τις πιο μεγάλες και ξεδιπλώθηκε περισσότερο.


Συμπέρασμα

Αν ψάχνεις να δοκιμάσεις τον τρόμο (και τα διηγήματα) αλλά δεν είσαι σίγουρος εάν αντέχεις, σου προτείνω αυτό το βιβλίο. Σε βάζει στο κλίμα σταδιακά, δεν τρομάζεις από τις πρώτες γραμμές αλλά παράλληλα σου προκαλεί φοβερή αγωνία.

Αν έχεις διαβάσει πάρα πολλά βιβλία και έχεις δει τόσες πολλές ταινίες τρόμου τότε δε ξέρω εάν θα σε εντυπωσιάσει όσο εμένα αλλά εδώ που τα λέμε δε ξέρω και τι θα σε εντυπωσιάσει. Πάντως θεωρώ ότι και κάποιον που διαβάζει τρόμο γενικότερα θα τον ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό.

Κλείνοντας θα πω ότι για μένα ο Μιχάλης Δαγκλής ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη γιατί πριν το διαβάσω δεν είχε τύχει να ακούσω άποψη, οπότε δεν είχα ούτε θετικές ούτε αρνητικές προσδοκίες. Έτσι, για μένα μπαίνει στη λίστα με τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς.


Μini ανάκριση συγγραφέα

Περισσότερες κριτικές – σχόλια

Περισσότερες βιβλιοπροτάσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.