Οι βρικόλακες της Λιλιθ έφτασαν στα χέρια μου πριν λίγο καιρό με αφιέρωση από την συγγραφέα. Αγαπώ αφιερώσεις!

Το βιβλίο, όπως καταλαβαίνεις από τον τίτλο, είναι φαντασίας -τώρα εάν πιστεύεις σε βρικόλακες, κανένα πρόβλημα θα τα ξέρεις και από πρώτο χέρι αυτά που μας λέει η Αιμηλία Μπέλμπα.

Λίγα λόγια για το βιβλίο – οπισθόφυλλο

Πριν από την Εύα, υπήρχε η Λίλιθ. Όμως, λίγοι ξέρουν το όνομα της και ακόμα λιγότεροι την ιστορία της. Η Λίλιθ, η πρώτη γυναίκα που έφτιαξε ο Θεός, περιπλανιόταν για χιλιετίες ως βρικόλακας στην Γη. Μεθυσμένη από την δύναμη, προσπάθησε, να ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου και της Κόλασης. Το σχέδιο της αποτυγχάνει και η Λίλιθ αυτοκτονεί, αλλά δεν εξαφανίζεται. 150 χρόνια μετά επιστρέφει, ως θνητή, για να γίνει ξανά Αθάνατη. Για να το πετύχει αυτό, η Λίλιθ,θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό, ενώ μια τεράστια απειλή εμφανίζεται για τους βρικόλακες και τους θνητούς.

Η άποψή μου

Αρχικά όταν το είδα πρώτη φορά από κοντά δεν μπορούσα να μην προσέξω πόσο ωραίο εξώφυλλο έχει. Ακόμα πιο ωραίο από ότι φαίνεται στη φωτογραφία. Για αυτό το είχα συμπεριλάβει στα top εξώφυλλα. Ύστερα ξεκίνησα την ανάγνωση και -αλήθεια- τι γρήγορα που κυλούσε ο λόγος. Πολύ μ’ αρέσει όταν συμβαίνει αυτό. Δε σε κούραζε καθόλου. Τα έλεγε απλά και η ιστορία έτρεχε. Ο λόγος και το ύφος του βιβλίου ήταν προσαρμοσμένα στα σημερινά δεδομένα, με καθημερινή γλώσσα και αληθοφανείς διαλόγους. Είχε όλη τη ζωντάνια που θες σε ένα βιβλίο.

Η Λίλη, η ηρωίδα, είναι ένα απλό κορίτσι που όμως έχει νιώσει τη βία και την κακή συμπεριφορά από τα άτομα γύρω της. Συσσωρευμένος θυμός την πνίγει και την καθοδηγεί στο γίνει αυτό που ήταν γραφτό να είναι πάντα. Ο χαρακτήρας της σιγά σιγά ξετυλίγεται και βλέπουμε ότι καλείται να πάρει αποφάσεις που ίσως δεν τις έπαιρνε άλλος στη θέση της, δείχνοντας έτσι το κουράγιο και τη θέληση της για δικαιοσύνη αλλά και την εσωτερική της πάλη.

Καθώς περνούσε η ιστορία της καταλάβαινα ότι ήθελα να μάθω και άλλα. Από τη μία μου άρεσε που υπήρχε γρήγορη ροή (και ξέρεις δεν είμαι πολύ της περιγραφής) και από την άλλη ήθελα να μείνω εκεί και να μάθω αναλυτικότατα τι είχε γίνει. Είναι έτσι δομημένο το βιβλίο που οι σκηνές δεν έχουν πάντα λεπτομερείς αναφορές ή δεν εμβαθύνουν πάρα πολύ, οπότε όπως καταλαβαίνεις και άλλες 150 σελίδες να είχε το βιβλίο πολύ θα το χαιρόμουν! Απ’ την άλλη νιώθω όμως ότι μας έδωσε όσο χρειαζόταν από το καθετί.

Αρκετά μου άρεσε επίσης η εναλλαγή των συναισθημάτων. Άλλοτε σου έβγαζε έντονα τρυφερά συναισθήματα και άλλοτε οι άγριες καταστάσεις έκαναν την εμφάνισή τους δίνοντας μια αίσθηση μυστηρίου και ωμής βίας. Ωραίες πινελιές ήταν και τα διαφορετικά μέρη που σε ταξίδευε το βιβλίο όπως Ναύπλιο, Κριμαία, Βερολίνο, Παρίσι, Βατικανό κ.α.

Συμπέρασμα

Οι βρικόλακες της Λίλιθ είναι ένα διαφορετικό, νεανικό και ευκολοδιάβαστο βιβλίο που θεωρώ ότι αποτελεί καλή αρχή για κάποιον που θέλει να δει εάν θα του αρέσει αυτό το είδος, καθώς οι βρικόλακες παρουσιάζονται με κανονική μορφή ανθρώπων, χωρίς υπερβολές και χωρίς να νιώθεις ότι διαβάζεις παραμυθάκι.

Περισσότερες κριτικές – σχόλια

Περισσότερες βιβλιοπροτάσεις

2 ΣΧΟΛΙΑ

Απάντηση