Σκοτεινά βήματα | Κριτική – άποψη

0
968

Σκοτεινά βήματα – Αλέξης Ζησιμόπουλος

Μόλις χθες βράδυ τέλειωσα τα Σκοτεινά βήματα. Θυμίζω ότι τρέχει διαγωνισμός για το βιβλίο.

Λίγα λόγια για την ιστορία

Σε έναν φανταστικό κόσμο που τα πράγματα δεν πηγαίνουν τόσο καλά όπως κάποτε, έρχεται η Λίλιαν, ένα ξωτικό, με μια ειδική αποστολή. Για συντροφιά θα βρει 4 άτομα με ιδιαίτερες δυνάμεις. Μαζί προσπαθούν να φέρουν εις πέρας την αποστολή: να βρουν τα 4 κλειδιά που χρειάζεται. Οι δυσκολίες αρκετές, οι χαρακτήρες διαφορετικοί και το τίμημα για κάθε πράξη μεγάλο. Οι επιλογές του καθενός θα κρίνουν το αποτέλεσμα.

Σκοτεινά βήματα
Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε αρχικά στο λογαριασμό μας στο Instagram

Η άποψή μου

Πρόκειται για ένα βιβλίο φαντασίας. Η μήπως όχι;

Ο Αλέξης Ζησιμόπουλος είναι ένας νέος συγγραφέας που μέσα από έναν φανταστικό κόσμο, με φανταστικά πρόσωπα και σε χρόνο που δεν σχετίζεται κάπως με τον πραγματικό, θέλησε να περάσει απλά αλλά βαθιά νοήματα, όπως ένας φίλος θα στα έλεγε εάν ήθελε να σε συμβουλεύσει.

Με απλή γραφή, καθημερινή γλώσσα και αθώα ματιά, που για μένα το όλο στυλ παραπέμπει λίγο και σε young adult fantasy, μας δείχνει τις αλήθειες που μπορούν να βγουν από τη φιλία, τον έρωτα, τα πάθη και τις δυσκολίες που μπορεί κάποιος να περάσει.

Να πω εδώ για την γραφή του, ότι υπάρχουν κομμάτια που πιστεύω ότι θα μπορούσαν να αποδοθούν καλύτερα  αλλά λαμβάνω υπόψη μου ότι είναι το πρώτο του βιβλίο.

Η ιστορία λοιπόν μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την αρχή. Οι χαρακτήρες που έφτιαξε είναι πολύ συμπαθείς και σε αυτό βοηθά το γεγονός ότι για τον καθένα, μας λέει την προσωπική του ιστορία-δράμα. Ακόμα και εκείνοι που θεωρητικά είναι αντίπαλοι ή οι κακοί της ιστορίας, μπορείς να καταλάβεις γιατί κάνουν ότι κάνουν. Προσωπικά, αγαπημένη ιστορία είναι εκείνη του Σκορπιού όσο και εάν φαίνεται περίεργο λόγω του σκληρού του χαρακτήρα.

Από την άλλη μεριά όμως, υπάρχουν μικροκενά ή ευκολίες στην πορεία των πρωταγωνιστών και κάποια άλλα στοιχεία που δεν αφήνουν την ιστορία να αναδειχθεί όσο θα μπορούσε, κάτι το οποίο βέβαια είναι πολύ σύνηθες ακόμα και σε ιστορίες “γνωστών/μεγάλων” συγγραφέων, οπότε εδώ δε μου χάλασε δραματικά το αποτέλεσμα.

Πριν κλείσω να προσθέσω τα εξής:

Το βιβλίο θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο, γιατί η ιστορία έχει ζουμί. Δε αναλώνεται όμως ευτυχώς σε περιγραφές, κάτι που μου άρεσε, οπότε έχει αρκετή δράση και σκέψεις ηρώων. Επίσης το τέλος του είναι λίγο μυστηριώδες, κάτι που μας αφήνει θεωρώ ενδεχόμενα και για επόμενο βιβλίο.

Πάντως θα ήταν ωραία να γινόταν μια τριλογία. Ίσως να βλέπαμε λίγο περισσότερο για το παρελθόν, τον κόσμο πριν τη Μάχη των Πυλών αλλά και αμέσως μετά, όπως και για το μέλλον τους, τι επιλογές έγιναν τελικά.

Το συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που το ευχαριστήθηκα όσο το διάβαζα και θα ήθελα να διαβάσω και την συνέχεια του.

Περισσότερες κριτικές – σχόλια

 

Αλέξης Ζησιμόπουλος | Συνέντευξη