Ερασιτέχνες δολοφόνοι | Κριτική/άποψη

0
72

Ερασιτέχνες δολοφόνοι – 8 Ιστορίες Μυστηρίου | Κριτική/άποψη

Λευτέρης Μπούρος – Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή

Ερασιτέχνες δολοφόνοι - 8 Ιστορίες Μυστηρίου

Οπισθόφυλλο

Ερασιτέχνες δολοφόνοι: Οι 8 αφηγητές της συλλογής που κρατάτε στα χέρια σας, θα μιλήσουν για ιστορίες εγκλημάτων:

Για ένα ερωτικό τρίγωνο που κάνει κακό στην υγεία, για μια βεντέτα με αθώα θύματα, για έναν παράξενο τύπο που καταδιώκει δεκαοκτάχρονους περιπτεράδες.

Οι σκέψεις και οι πράξεις των πρωταγωνιστών καθοδηγούνται συχνά από οργή. Από εκδικητική μανία. Από φόβο και διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας….

Διάβασε τη συνέχεια εδώ

 Η άποψή μου

Η αλήθεια είναι πως γι’ αυτό το βιβλίο είχα ακούσει καλά λόγια. Οπότε ήμουν προϊδεασμένη. Βέβαια και άλλες φορές έχει τύχει να ακούσω καλά λόγια και τελικά να καταλήγω να κουνάω απελπισμένα το κεφάλι μου δεξιά αριστερά. Όπως και να έχει κάτι αντίστοιχο δεν είχα διαβάσει, πέρα από διηγήματα τρόμου πχ Δαγκλής και Κέλλης. Όμως με δικαίωσε και με το παραπάνω.

Ξεκίνησα την πρώτη ιστορία βράδυ και συνέχισα και στην επόμενη. Κατάλαβα ότι εδώ έχουμε “κάτι καλό”. Τα επόμενα δύο βράδια ολοκλήρωσα το βιβλίο. Θα μπορούσα να το διαβάσω σε μια μέρα γιατί δεν είναι μεγάλο, όμως δεν ήθελα να μπλέξω τις ιστορίες στο μυαλό μου. Ήθελα να μου «μείνουν». Επίσης, επέλεξα να διαβάσω βράδυ, γιατί μου ταίριαζε περισσότερο με το στυλ του βιβλίου.

Ερασιτέχνες δολοφόνοι - 8 Ιστορίες Μυστηρίου
Δημοσιεύθηκε αρχικά στον λογαριασμό μας στο Instagram

Διαβάζοντας τις ιστορίες, από την αρχή καταλάβαινα ότι κάτι δεν πάει καλά. Ήθελα όμως να συνεχίσω μέχρι τέλους και ας ένιωθα ότι πηγαίνει κατευθείαν στην τρέλα. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Ο ιστορίες είχαν την δόση τρέλας που χρειαζόταν για να σε κάνουν να νιώσεις από μια εσωτερική ανησυχία μέχρι παράνοια. Ο τρόπος που σε έβαζε ο συγγραφέας στο κλίμα όμως, έκανε κάθε σκέψη να σταματήσεις αδύνατη. Η γραφή του σε κρατούσε και σε έκανε να θες να διαβάσεις όποια και αν ήταν η συνέχεια. Σίγουρα βοήθησε και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση -των ηρώων- γιατί πάντα έχει μια ζωντάνια αυτός ο τρόπος, αλλά και τα μικρά ψιχουλάκια που άφηνε κάθε φορά για το που μπορεί να πηγαίνει η ιστορία. Βέβαια εδώ μιλάμε για ιδιαίτερες προσωπικότητες, οπότε όλο αυτό ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Όσο για τους ήρωες λοιπόν, κάποιοι ήταν “φυσιολογικοί” και κάποιοι άλλοι εξ’ αρχής περίεργοι. Άλλοτε τους παρακινούσε η αγάπη, άλλοτε ο θυμός και μερικές φορές απλά οι συνθήκες που τους έφερναν σε αυτή την κατάσταση. Ήταν όμως αρκετά ολοκληρωμένοι και σου έδιναν αυτό που ήθελαν.

Όπως είναι λογικό, δεν μπορώ να αναφέρω πολλά για τις ιστορίες χωρίς να κάνω spoiler, αφού μέσα σε 215 σελίδες μας δίνει οκτώ ιστορίες. Μπορώ όμως να σου πω για την αγαπημένη μου και την μεγαλύτερη σε εύρος στο βιβλίο.

«Ποιος μίλησε;», ο τίτλος.

Τι γίνεται όταν ένας αλκοολικός γνωρίζει μια εγγαστρίμυθη; Πόσο σκοτεινή μπορεί να γίνει η συγκατοίκηση τους; Σίγουρα παραπάνω από όσο φαντάζεσαι. Ειδικά όταν στην ιστορία μπλέκεται και ένα τρίτο “πρόσωπο” με μεγάλο παρελθόν. Αν κάποιες από τις άλλες ιστορίες με έκαναν να νιώσω την τρέλα να με περιτριγυρίζει, αυτή με έκανε να ανατριχιάσω και να μην μπορώ να σταματήσω να τη σκέφτομαι. Η αλήθεια είναι ότι περπατούσε ξεκάθαρα στα μονοπάτια του τρόμου.

Αυτό που επιβεβαίωσα λοιπόν -για μια ακόμη φορά- διαβάζοντας αυτά τα διηγήματα, είναι ότι εάν ο συγγραφέας “το χει”, σίγουρα μπορεί να σε ταρακουνήσει μέσα σε λίγες μόνο γραμμές. Φαντάσου τι μπορεί να κάνει, σκέφτηκα, σε μια ιστορία που πιάνει ολόκληρο βιβλίο.

Συμπέρασμα

Το βιβλίο το αγάπησα. Το συνιστώ στους λάτρεις των αστυνομικών-μυστηρίου-ψυχολογικών θρίλερ-τρόμου. Ο Λευτέρης Μπούρος μπαίνει σίγουρα στους top συγγραφείς μου. Περιμένω βέβαια να δω την γραφή του ξανά και σε ένα βιβλίο με μία ιστορία και όχι συλλογή, για να έχω πιο σωστή άποψη. Και ποια καλύτερη ευκαιρία από το νέο του αστυνομικό βιβλίο με τίτλο Το Χέρι του Νεκρού το οποίο βγαίνει μέσα στον Ιούνιο από τις εκδόσεις Bell.

Δες ακόμα:

Bookreviews

Guest reviews

Συνεντεύξεις συγγραφέων

Νέες κυκλοφορίες